Rozdział XXI

Pierwszy raz od dwóch dni się wyspałaś. Obudziłaś w samo południe. Zayn i tak ciągle leżał przy tobie. Patrzył się na ciebie jak na jakiś cud. A wiedziałaś, że na pewno wyglądasz strasznie.

-Witaj kochanie-powiedziałaś

-No witam słoneczko-powiedział całując cię na dzień dobry-Jak się spało?

-O dziwo. Bardzo dobrze-powiedziałaś prawdę-A tobie słoneczko?

-Przy tobie zawsze najlepiej.

Leżeliście jeszcze w łóżku przez pół godziny. Miałaś coś powiedzieć, ale przeszkodziło ci pukanie do drzwi

-Proszę-powiedzieliście jednocześnie

Do pokoju weszła twoja mama.

-Przyniosłam wam śniadanie-powiedziała stawiając tace z jedzeniem na stole-Jak się spało?

-Bardzo dobrze mamo- zaczęłaś- Ale po tobie widać, że się nie wyspałaś.

-Nie spałam za dobrze. Zresztą ojciec też. Martwimy się o ciebie

-Przepraszam-wtrącił Zayn- Nie macie się państwo o co martwić. Obiecałem Oliwi, że będzie żyć, i swoją obietnicę spełnię. Jedziemy dzisiaj do bardzo dobrych specjalistów. Proszę mi zaufać

-Wiesz Zayn-zaczęła twoja mama- Zawsze marzyłam o takim zięciu

-Bardzo dziękuję.

-To nie będę wam już przeszkadzać. Nie wiedziałam na co macie ochotę więc zrobiłam typowe płatki .

-Dziękujemy-powiedziałaś

Twoja mama podeszła do was i mocno uściskała. Przed wyjściem odwróciła się i łza spłynęła jej po policzku.

Zayn wstał z łóżka i przyniósł ci miskę płatków.

-Poczekaj-powiedziałaś- Odstaw te płatki.

Tak jak powiedziałaś chłopak uczynił. Odstawił je na biurko i szybko podszedł do ciebie.

-Co ci jest Oliwka?-zapytał

Szybko zerwałaś się na równe nogi i podbiegłaś do okna. Otworzyłaś  je bardzo szeroko i mocno zaciągnęłaś się powietrzem.

-Oliwia co jest?-zapytał ponownie chłopak obejmując cię od tyłu

-Nic-zaczęłaś ciągle mocno łapiąc powietrze- Po prostu jakby ci to powiedzieć. Poczułam się jakby brakowało mi tlenu.

-Dzisiaj jedziemy do lekarze. Bardzo dobrego lekarza. Zrobią ci badania. Będzie dobrze.

-Zayn-zaczęłaś

-Tak słoneczko?

-Mógłbyś mi podać szklankę wodę?

-Oczywiście. Już.

Chłopak szybko podbiegł do biurka i z tacy ze śniadaniem wziął szklankę wody

-Proszę

-Bardzo ci dziękuję

Zaczęłaś powoli pić wodę małymi łykami. Usiadłaś na parapecie. Słońce przygrzewało twoją twarz.

-I jak? Lepiej?-pytał Zayn

-Tak. Już tak. Nie wiem co się stało.

-Słoneczko-zaczął-Masz dzisiaj wizytę u lekarza.

-Tak wiem. Mówiłeś mi to już.

-No tak. Przepraszam.

-Nic się nie stało. A teraz zjedzmy śniadanie

Zayn podał ci płatki. Jedliście w ciszy. Gdy skończyliście Zayn odniósł tacę do kuchni a ty zaczęłaś przebierać w ciuchach. Nagle ktoś objął cię od tyłu. Wzdrygnęłaś się. Na szczęście był to tylko Zayn.

-Boże-zaczęłaś-Zayn nie strasz mnie tak.

-Przepraszam słoneczko. Może ci pomóc.

Skinęłaś głową. Co oznaczało zgodę. Zayn po przewracał ubrania w szafie aż wybrał to.

-No, no Zayn... Nie pomyślałam o takim zestawie.

-Zawsze do usług-powiedział chłopak z nieziemskim uśmiechem

Szybko ubrałaś się w to co polecił ci Zayn.

-No to teraz ty mi pomożesz-powiedział

Trochę czasu zajęło ci żeby coś wybrać. W końcu udało się.

-Załóż to-powiedziałaś

-Będziesz super wyglądał w obcisłych spodniach-powiedziałaś z uśmiechem

-Skoro tak mówisz.

Zayn'owi nie śpieszyło się z ubieraniem. Powoli zakładał spodnie, później bluzę na końcu buty i zegarek.

Chłopak wyglądał nieziemsko. Poszłaś do łazienki a Zayn szedł za tobą krok w krok.

Nałożyłaś lekki makijaż. żeby nie wyglądać tak blado, związałaś włosy. Przez cały ten czas Zayn stał w drzwiach i patrzył się na ciebie.

-Zayn-zaczęłaś-Dlaczego tak się na mnie dziwnie patrzysz?

-Dziwnie? To znaczy jak?-powiedział podchodząc do ciebie i obejmując cię w tali.

-To znaczy inaczej niż zawsze.

-Po prostu patrzę się na ciebie jak szalony zakochany

-A to dlaczego?-zapytałaś 

-No bo jestem w tobie zakochany jak wariat.-kończąc te słowo chłopak wbił swoje piękne, pełne usta w twoje.

Całowaliście się tak namiętnie aż zrobiło ci się gorąco. Ale nie chciałaś przestawać. Było ci miło. Tak przyjemnie.

-Ehm..

Usłyszeliście nagle i szybko przestaliście. W drzwiach do łazienki stał Louis

-Co ty tu robisz?-zapytał zdenerwowanie Zayn-Jak tu wszedłeś?

-Mama Oliwi mnie wpuściła. Ale spokojnie. Razem z Harrym już wiemy. Eeee... Jeśli byście czegoś potrzebowali. Czy coś to wiecie. Nie ma problemu

-Obejdzie się-powiedział mocnym tonem Zayn.

-Chciałem żebyście tylko wiedzieli.

-Już wiemy. Dziękujemy-odezwałaś się pierwszy raz od przyjścia Louis'a 

-To ja już będę lecieć. Cześć

-Cześć-odpowiedziałaś 

Zayn nie mówił nic. Więc dyskretnie złapałaś go za rękę i pociągnęłaś ją w dół

-Cześć-powiedział Zayn

Chłopak wyszedł z waszego pokoju. Zapadła głucha cisza.

-Zayn-zaczęłaś-Skąd oni wiedzą o moim raku

-Nie mam pojęcia słoneczko.  Ale to nie możliwe żeby zmienili się z dnia na dzień

-A skąd wiesz?-zapytałaś- Przecież widziałeś. Przyjechał, zaoferował pomoc.

-No tak. Ale czy on to zrobił od tak? No właśnie. Tego nie jestem pewien dlatego nie ufam mu.

-Dobra Zayn nie ważne. Jedźmy do tego lekarza.

Zayn złapał cię za rękę i zeszliście na dół. Pożegnaliście się z rodzicami i odjechaliście

*Przed szpitalem*

Zayn wysiadł pierwszy i pomógł ci wysiąść. Złapałaś chłopaka za rękę i poszliście do budynku szpitalnego.

-Dzień dobry-powiedzieliście jednocześnie

-Moja żona była tu zapisana. Malik. Oliwia Malik-powiedział Zayn

-Tak, tak-powiedziała blondyn- Proszę iść prosto przez ten korytarz-pokazała palcem- I wejść do pokoju sześćdziesiąt-dziewięć tam przyjmie was doktor Evans

Zayn złapał cię za rękę i udaliście się do pokoju sześćdziesiąt-dziewięć. Chłopak zapukał. Usłyszeliście głośnie proszę. Zayn otworzył ci drzwi weszłaś pierwsza a chłopak za tobą.

-Proszę usiąść. Ale pan zaczeka za drzwiami 

-Ale panie doktorze...-zaczął Zayn

-Zayn-przerwałaś mu-Słoneczko poczekaj za drzwiami.

Zayn wyszedł. Lekarz wypytał cię o wszystko. Zlecił badania. Wyniki były tego samego dnia.

Znowu siedziałaś w gabinecie, ale tym razem Zayn był tam z tobą

-No więc-zaczął lekarz-Pani Oliwio. Szczerze?

Kiwnęłaś głową na tak

-No to nie mam do pani dobrych wiadomości. Krwiak jak ma w swoim zwyczaju rośnie. Za parę dni. No może ewentualnie za jakiś miesiąc narośnie on na pani raka i to wtedy będzie źle.  Więc albo decyduje się pani na operacje. Albo...

-Albo umrę-dokończyłaś

Zayn otulił cię ramieniem i mocno przytulił. Miliony myśli biegały ci po głowie 

-A jakie mogą być komplikacje?-zapytał Zayn

-W najgorszym razie. Gdy nawet lekko dotkniemy bądź jakoś ruszymy raka jak to powiedzieć on zacznie ożywać. Tak brzmi to dziwnie. Ale rak jest w stanie nie ruchomym. Tylko krwiak ciągle rośnie. To taki dziwny przypadek. Jest on dwunasty w mojej pracy.

-A panie doktorze-zaczęłaś- ehm... Czy w tych wszystkich dwunastu operacjach. Czy one wszystkie były udane?

-Wie pani. Na dwanaście. Jedenaście było udanych. Niestety ta młoda dziewczyna zgłosiła się do nas zbyt późno. Ale w pani przypadku jak to widać na prześwietleniach to dopiero się rozpoczęło. 

-A panie doktorze. Kiedy mamy dać ewentualnie odpowiedź na temat operacji?-zapytał Zayn

-Dzisiaj jest?

-Czwartek-odpowiedziałaś 

- W takim razie w sobotę czekam na odpowiedź.

-Dobrze. Dziękujemy. Do widzenia-powiedział Zayn

-Do widzenia-powiedziałaś.

Wyszliście z Zayn'em na zewnątrz. Słońce było nie przymierzalnie mocne. Jedyne co było w tym dziwne to to, że padało. Pobiegliście z Zayn'em do auta.

-I jak?-zapytał zamykając drzwi

-Sama nie wiem Zayn. Sama nie wiem.....

Zayn przytulił cię i mocno pocałował. Odjechaliście spod szpitala. Przez korki droga dłużyła się ale w końcu dojechaliście do domu.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

No już jest rozdział XXI. Muszę was przeprosić, że jest on tak późno. Już nie czekałam na te 15 komentarzy. Bo niektórzy się niecierpliwią :)

No to już nie wiem co pisać. Może to, że dziękuję za każdy komentarz. One na serio dają jakąś motywacje.

To dziękuję, że jesteście, czytacie no i komentujecie. Jestem strasznie ciekawa jak podoba wam się ten rozdział. Jakoś nie miałam weny i tak go pisałam wiecie. A i jeszcze jedno. Już kiedyś pod którymś rozdziałem pisałam, że nie chce kończyć pisać. Więc jeśli macie jakieś pomysły kto może być głównym bohaterem. Czy jakąś fabułę. To też proszę o komentarz. Albo zapraszam na napisanie e'maila N

niesia6996@wp.pl